Ragbi, okulun öğrencilerinden William Webb Ellis’in futbol maçında topu eline alarak sayı yapması ve diğer oyuncuların ona eşlik etmesiyle ortaya çıkmıştır. Zamanla İngiltere dışına yayılan ragbi, Avustralya, Yeni Zelanda, Güney Afrika, Fransa, Galler, İrlanda, İskoçya, Arjantin ve Fiji’de de popüler hale gelmiştir.
Uluslararası karşılaşmaların düzenlendiği ragbi, IRB (Uluslararası Ragbi Birliği) tarafından yönetilmekteyken, 2014’ten sonra adını değiştirerek Dünya Ragbisi (WR) adıyla anılmaya başlamıştır. “Six Nations” gibi turnuvaların yanı sıra “Ragbi Sevens” adı altında dünya serisi de uluslararası ilgi çeken organizasyonlar arasında yer almaktadır.
Türkiye’de ragbi, 1945 yılında Fenerbahçe Kulübü’nün girişimleriyle başlamıştır. İlk ragbi ligi 1945-1947 yıllarında düzenlenmiş ve şampiyonluk Fenerbahçe’nin olmuştur. Daha sonra kulüpler maddi zorluklar nedeniyle ragbi branşlarını kapatmış, ancak 1999’da İstanbul Ottomans RFC’nin kurulmasıyla Türkiye’de ragbi tekrar canlanmıştır.
Ragbi, 15 kişilik 2 takımla oynanan, 40’ar dakikadan 2 devre halinde gerçekleşen bir açık hava sporudur. Oyun sahası 100×66-70 metre boyutlarındadır ve belirli çizgilerle sınırlanmıştır. Oyunun amacı, rakip kale çizgisinden topu geçirerek sayı yapmaktır.
Ragbide puanlama, geçiş (try), ek sayı vuruşu (conversion), şut (drop kick) ve penaltı şeklinde gerçekleşir. Oyuncular forvet ve bek olmak üzere ikiye ayrılır. Forvetler güçlü oyunculardır ve topa yakın oynarlar, bekler ise skor bölgesine taşıyan oyunculardır.
Ragbide el ile pas sadece geriye doğru verilir, ayakla paslar ileriye atılır. Paslaşma ve kenetlenme (scrum) gibi özellikler ragbiyi diğer sporlardan ayıran özelliklerindendir. Kenetlenme, topun yere düşüp ilerlemesi durumunda gerçekleşir.
Ragbide sık sık penaltı kararı verilmekte olup, penaltılar kaleye ayakla şut atma, punt-serbest vuruş, paslaşarak penaltının olduğu yerden oyuna başlama gibi şekillerde kullanılır. Oyuncular temelde ragbi topu, forma ve krampon dışında ek ekipmana ihtiyaç duymazlar.
Yorum Yap